هواي غيرآلوده) زنده مي‌مانند. تنش محيطي ديگري مي‌تواند اثر تخريبي ناشي از آلودگي هوا را تحت تاثير قرار دهد،‌ تنش خشكي مي‌باشد. مشاهده شده كه تنش خشكي در بسياري موارد باعث كاهش اثرات مخرب آلاينده‌ها مي‌گردد،‌ كه اين به علت بسته شدن روزنه ها در كم آبي و در نتيجه، كاهش ورود آلاينده‌ها به داخل برگ مي‌باشد.

بدين ترتيب،‌ براي بررسي دقيق اثرات آلاينده‌هاي هوا و پاسخ گياهان نسبت به آنها بايد كلية ويژگيهاي دروني،‌ اعمل از فيزيولوژيكي، بيوشيميايي و ژنتيكي، اكولوژيكي و …،‌ ويژگيهاي بيروني، اعم از وضعيت آب و هوا،‌ خاك. باد و باران، دما و …، ويژگيهاي خاص آلاينده، اثرات متقابل آلاينده‌ها و ساير عوامل تنش‌زا بر يكديگر، و هم چنين اثرات غيرمستقيم ناشي از آن به دقت مورد توجه قرار گيرند.

1-3-2- اثرات آلاينده‌هاي گوناگون بر گياهان

آلاينده‌هاي گوناگون به طرق مختلفي بر گياهان اثر مي‌گذارند. جذب آلاينده‌ها توسط گياهان سبب اختلال در فعاليت‌هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گياهي مي‌شود و اين اختلالات عمدتاً به صورت كاهش فتوسنتز و تنفس، كلروزه شدن، نكروزه شدن و كاهش رشد رويشي و توليد زيست توده (بيوماس) گياه ظاهر مي‌شود. آلاينده‌ها هم‌چنين مي‌توانند بر فعاليت‌ توليد مثلي گياه نيز تاثير بگذارند و باعث كاهش زادآوري شوند. از نقطه نظر اكولوژيكي، آلاينده‌‌هاي هوا به سه گروه تقسيم مي‌شوند:

  • مواد تغذيه‌اي (nutrients)،‌ مثل نيتروژن، گوگرد، كلسيم و منيزيم
  • گازهاي تشكيل دهندة اسيد؛ شامل و
  • مواد سمي، كه فلزات سنگين از جمله سرب، نيكل،‌‌ كادميم، جيوه،‌ كرم و كبالت،‌ مهمترين آنها هستند.

فرونشست مواد آلاينده از اتمسفر بر گياهان به دو طريق مرطوب و خشك صورت مي‌گيرد. در حالت اول، آلاينده‌هاي گازي و ذرت درشت (با قطر بيشتر از 20 ميكرون) توسط نزولات جوي به پوشش گياهي مي‌رسند. حالت دوم عمدتاً مربوط به گازها، ذرات ريز (با قطر كوچكتر از 20 ميكرون) است كه تحت تأثير جاذبه زمين يا حركت هوا به سمت زمين به صورت خشك بر گياهان فرونشست مي‌كنند.

آلاينده‌هاي هوا پس از فرو نشست بر گياهان به دو صورت وارد آنها مي شوند. هنگامي كه سطح بر مرطوب باشد مواد آلايندة محلول در آب ( از جمله و HF) مي توانند در لاية جدا كننده مرطوب حل شده و بر روي برگ اثر بگذارند. در صورت خشك بودن سطح برگ، گازها از طريق روزنه‌ها وارد برگ مي‌شوند.

آلودگي هوا از طرق گوناگون قادر به كاهش رشد و نمود گياه است و مي‌تواند با حضور دائمي در تمام مراحل رشد گياه، تمامي اين مراحل را تحت تأثير قرار داده، در مواردي باعث تغيير الگوي رشد گياهان منطقة آسوده شود. به طور كلي در بررسي اثرات هر عامل زيست محيطي بر گياهان، چهار مرحله يا فاز تشخيص داده مي‌شود: مطلوب نامطلوب، خنثي و سمي. اين اثرات با توجه به شدت عوامل موثر هم در ارتباط با گونة گيره و هم اثرات متقابل آن با ساير عوامل موجود، متغير است. براي هر عامل زيست محيطي،‌ طيف بهينه‌اي از تأثيرات وجود دارد. در خارج از اين طيف، عمدتاً دو علت براي كاهش ميزان رشد گياه ( و يا ساير اثرات منفي) وجود دارد:

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک دانلود متن کامل

  • 2